پاسخ کوتاه: فشردن دندانها در طول روز یعنی در بیداری دندانها مدت طولانی روی هم فشرده شوند یا عضلات فک منقبض بمانند؛ این حالت بیشتر با استرس و تمرکز زیاد مرتبط است. برخلاف بروکسیسم شبانه، چون میتوان آن را متوجه شد و رها کرد، پایه درمان آگاهی و وضعیت استراحت است: لبها بسته، دندانها از هم جدا، زبان روی سقف دهان. یادآورها، مدیریت استرس و کافئین و نشستن درست پشت صفحه نمایش در بیشتر موارد باعث آسودگی میشود. اگر شکایت ادامه یابد، نایتگارد یا بوتاکس ماستر با معاینه ارزیابی میشود.
وقتی صحبت از فشردن دندانها میشود، بیشتر مردم به یاد دندانقروچهای میافتند که شب هنگام خواب رخ میدهد. در حالی که بسیاری از بزرگسالان بیآنکه بدانند در طول روز هم دندانهایشان را روی هم فشار میدهند: هنگام نوشتن یک ایمیل مهم پشت کامپیوتر، در ترافیک، هنگام ورزش یا در یک مکالمه تلفنی پراسترس. فشردن دندانها در طول روز (بروکسیسم در بیداری) ممکن است خود را با خستگی فک، درد شقیقه و حساسیت دندانها نشان دهد که نه صبح، بلکه در ساعات عصر بیشتر حس میشود. خبر خوب این است که چون فشردن در بیداری عادتی است که فرد میتواند متوجه آن شود و دخالت کند، در بیشتر موارد به روشهای رفتاری پاسخ خوبی میدهد. در این مطلب تفاوت فشردن روزانه با شبانه، شیوه تشخیص آن، وضعیت درست استراحت برای دندانها و زبان، روشهای روزانه برای ترک عادت و زمانی که نایتگارد یا بوتاکس مطرح میشود را توضیح میدهیم. برای علل کلی بروکسیسم میتوانید به مطلب علت دندانقروچه (بروکسیسم) چیست نیز سر بزنید.
فشردن دندانها در روز چیست و چه تفاوتی با شب دارد؟
فشردن دندانها در روز یعنی در بیداری دندانهای بالا و پایین مدت طولانی روی هم فشرده شوند، یا حتی اگر دندانها تماس نداشته باشند، عضلات فک پیوسته منقبض بمانند. بروکسیسم در بیداری بیشتر به شکل فشردن بیصدا دیده میشود؛ در بروکسیسم شبانه اما اغلب حرکات ساییدن به عقب و جلو یا به پهلو نیز همراه فشردن است. در شرایط عادی، دندانها فقط هنگام جویدن و بلعیدن برای مدت کوتاهی با هم تماس پیدا میکنند. مجموع زمان تماس در طول روز آنقدر کم است که با دقیقه سنجیده میشود. وقتی دندانها ساعتها در تماس نگه داشته شوند، عضلات فک، مفصل فک و دندانها زیر باری غیرضروری قرار میگیرند.
تفاوت اصلی این دو نوع، امکان کنترل است. بروکسیسم شبانه یک اختلال حرکتی مرتبط با خواب به شمار میآید و فرد هنگام خواب نمیتواند آن را بهصورت ارادی متوقف کند؛ به همین دلیل برای محافظت اغلب از نایتگارد استفاده میشود. فشردن در روز اما معمولاً عادتی مرتبط با تمرکز شدید، اضطراب، خشم یا استرس است و بهمحض متوجه شدن میتوان آن را رها کرد. در برخی افراد هر دو نوع با هم وجود دارد. اینکه کدامیک برجستهتر است، با توجه به ساعتی از روز که شکایتها بیشتر میشود و با معاینه روشن میشود.
فشردن دندانها در روز در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما بیشتر در بزرگسالانی با ریتم کاری فشرده، شاغلان پشت میز و جوانان در دوره امتحانات دیده میشود. فشردن اغلب به یک علت واحد وابسته نیست؛ استرس، تمرکز زیاد، الگوی خواب، مصرف محرکها و عادتهای فردی با هم نقش دارند.
- بروکسیسم شبانه: خستگی فک و سردرد هنگام بیدار شدن در صبح؛ صدای ساییدن که فرد کنار دستی میشنود.
- بروکسیسم روزانه: کشیدگی فک و شقیقه که با گذشت روز بیشتر میشود؛ فشردنی بیصدا که تشخیصش دشوار است.
از کجا بفهمیم در روز دندانهایمان را میفشاریم؟
نخستین راه برای پی بردن به فشردن دندانها در روز، توجه به وضعیت دندانها و زبان در همان لحظه است، آن هم چند بار در طول روز. بخش بزرگی از افراد فشردن را تنها وقتی متوجه میشوند که کسی از آنها بپرسد یا شکایتی آغاز شود. نشانههای زیر میتوانند فشردن دندانها در روز را به ذهن بیاورند:
- متوجه شدن اینکه در لحظههای تمرکز، دندانهایتان به هم میرسند یا فکتان منقبض است
- خستگی فک که بعدازظهر یا عصر بیشتر میشود و کشیدگی در شقیقهها یا جلوی گوش
- حساسیت دندانها به سرما و گرما، ساییدگی لبه دندانها یا ترکهای ریز
- ساییدگیهای شکافمانند در ناحیه نزدیک به مرز لثه
- خط سفیدی در داخل گونه همراستا با دندانها و جای دندان روی لبههای زبان
- صدای کلیک در مفصل فک، دشواری در باز کردن دهان یا زود خسته شدن هنگام جویدن
هیچیک از این نشانهها بهتنهایی تشخیص نمیدهد؛ شکایتهای مشابه ممکن است از مشکلات مفصل فک، پسرفتن لثه یا علل دیگر نیز ناشی شود. ارزیابی قطعی با معاینه دندانها، عضلات و مفصل فک توسط دندانپزشک انجام میشود. اگر شکایتهای مربوط به مفصل فک شما برجسته است، مطلب ما درباره درمان مفصل فک (TMJ) نیز میتواند راهنما باشد.
وضعیت زبان، لب و دندانها: حالت استراحت
وضعیت استراحت، حالت راحتی است که فک در لحظههایی که کاری نمیکند باید داشته باشد و بهاختصار چنین بیان میشود: لبها بسته، دندانها از هم جدا، زبان روی سقف دهان. در این وضعیت میان دندانهای بالا و پایین فاصله کوچکی در حد چند میلیمتر وجود دارد، عضلات فک شل هستند و نفس از راه بینی کشیده میشود. پایه کاهش فشردن دندانها در روز، یادگرفتن این وضعیت و عادت دادن خود به بازگشت به آن در طول روز است.
- لبها بسته: لبها بدون زور آوردن، بهآرامی روی هم قرار میگیرند.
- دندانها از هم جدا: دندانهای بالا و پایین به هم نمیرسند؛ میان آنها فاصله کوچکی میماند.
- زبان روی سقف دهان: نوک زبان روی ناحیه سقف دهان درست پشت دندانهای جلوی بالا و بقیه زبان بهراحتی روی سقف دهان قرار میگیرد.
- فک و شانهها شل: فک پایین کمی آویزان حس میشود و شانهها به سمت گوشها بالا نمیآیند.
یک روش عملی این است که حرف «ن» را بگویید و زبانتان را همانجا رها کنید؛ زبان خودبهخود به جای درست و دندانها نیز به وضعیت جدا از هم میرسند. در ابتدا این وضعیت ممکن است ساختگی به نظر برسد. با تکرار منظم طی چند هفته، برای بیشتر افراد طبیعی میشود.
روشهای روزانه برای ترک عادت
در فشردن دندانها در روز، نخستین و مهمترین گام روشهای روزانهای است که متوجه شدن فشردن را آسانتر و عوامل برانگیزنده را کمتر میکنند. این روشها نه دارو میخواهند و نه دستگاه؛ در صورت اجرای منظم، در بیشتر موارد آسودگی چشمگیری در شکایتها ایجاد میکنند.
یادآور تنظیم کنید
راه ترک عادت این است که آن را بارها در طول روز بگیرید. میتوانید روی تلفنتان یادآوری لرزشی ساعتی تنظیم کنید و یک برچسب رنگی کوچک را لبه صفحه کامپیوتر یا جایی که زیاد به آن نگاه میکنید بچسبانید. در هر یادآوری از خودتان بپرسید «دندانهایم از هم جدا هستند؟ زبانم روی سقف دهان است؟» و در صورت نیاز به وضعیت استراحت برگردید. با گذشت زمان این بررسی خودبهخود انجام میشود.
استرس را مدیریت کنید
استرس و اضطراب از شناختهشدهترین عوامل برانگیزنده فشردن دندانها در روز هستند. دادن استراحتهای کوتاه برای نفس کشیدن در طول روز، آهسته نفس کشیدن از بینی و بازدم طولانی از دهان، فعالیت بدنی منظم و خواب کافی به کم شدن تنش عضلانی کمک میکند. اگر استرس زندگی روزمره را بهطور محسوس تحت تأثیر قرار میدهد، دریافت حمایت روانشناختی از یک متخصص نیز میتواند بخشی از درمان باشد.
مراقب کافئین و دیگر محرکها باشید
قهوه، نوشیدنیهای انرژیزا، مصرف زیاد چای و سیگار در برخی افراد میتوانند تنش عضلانی و تمایل به فشردن را افزایش دهند. شاید لازم نباشد کافئین را کاملاً کنار بگذارید؛ اما کم کردن مصرف بهویژه بعدازظهر و دقت به اینکه آیا میان روزهایی که فشردن بیشتر میشود و مقدار کافئین رابطهای وجود دارد یا نه، مفید است. اگر فکر میکنید پس از مصرف دارویی فشردن بیشتر شده است، دارو را خودسرانه قطع نکنید و موضوع را با پزشکی که دارو را تجویز کرده در میان بگذارید.
وضعیت نشستن پشت صفحه نمایش را اصلاح کنید
نشستنی که در آن سر به جلو کشیده و شانهها بالا آمده است، عضلات گردن و فک را نیز میکشد. همسطح کردن لبه بالای صفحه با چشم، استفاده از صندلیای که از پشت حمایت کند و قرار دادن کیبورد و ماوس در ارتفاعی که بتوان بدون بالا بردن شانهها از آنها استفاده کرد، تنش فک را بهطور غیرمستقیم کم میکند. در ساعتهای طولانی کار، هر ساعت یک استراحت کوتاه برای کشش بدن بدهید.
یک دفترچه کوتاه یادداشت فشردن نگه دارید
یادداشت کردن لحظههایی که در یکی دو هفته متوجه فشردن شدهاید، دیدن عوامل برانگیزنده را آسانتر میکند. بنویسید هنگام انجام چه کاری، در چه ساعتی از روز و با چه حسی دندانهایتان را فشردهاید. بیشتر افراد درمییابند که فشردن در موقعیتهای مشخصی، مثلاً هنگام رانندگی، صحبت با تلفن یا تمرکز روی صفحه نمایش، بیشتر میشود. پس از شناسایی این موقعیتها، قرار دادن یادآورها دقیقاً در همان لحظهها اثربخشتر است.
عادتهای خستهکننده فک را کنار بگذارید
جویدن آدامس، گاز زدن مداد یا ناخن و شکستن یخ با دندان از عادتهایی هستند که عضلات فک را پیوسته به کار میاندازند و تمایل به فشردن را تقویت میکنند. کم کردن این عادتها به عضلات فرصت استراحت میدهد. گرمای ملایم روی ناحیه فک و حرکات کششی سبکی که دندانپزشک توصیه میکند نیز میتوانند به آسودگی کمک کنند.
در فشردن دندانها در روز، نایتگارد و بوتاکس چه زمانی مطرح میشود؟
در فشردن دندانها در روز، نایتگارد و بوتاکس زمانی مطرح میشود که با وجود روشهای رفتاری شکایتها ادامه داشته باشد یا دندانها و عضلات بهوضوح تحت تأثیر قرار گرفته باشند. چون فشردن در بیداری را میتوان آگاهانه متوقف کرد، پایه درمان آگاهی و تغییر عادت است. نایتگارد و بوتاکس جای این پایه را نمیگیرند، در صورت نیاز همراه آن به کار میروند.
درمان با نایتگارد در بروکسیسم روزانه در موارد محدودی به کار میرود. استفاده پیوسته از آن در طول روز ممکن است بر صحبت کردن و غذا خوردن اثر بگذارد و برای بیشتر بیماران عملی نیست. با این حال برای دورههای مشخص مانند ساعتهای کاری فشرده، بهمنظور محافظت از ساییده شدن دندانها یا آسانتر کردن متوجه شدن فشردن، ممکن است استفاده کوتاهمدت توصیه شود. اگر علاوه بر فشردن روزانه، بروکسیسم شبانه هم وجود داشته باشد، برای محافظت در درجه نخست نایتگارد شبانه در نظر گرفته میشود. برای اطلاعات بیشتر در این باره به مطلب استفاده از نایتگارد مراجعه کنید.
بوتاکس ماستر نیز گزینهای است که در مواردی قابل بررسی است که عضلات جویدن بهطور آشکار بزرگ شده باشند و درد و کشیدگی عضلانی با وجود روشهای دیگر ادامه داشته باشد. این کار قدرت انقباض عضله را موقتاً کم میکند؛ عادت فشردن را از بین نمیبرد و اثر آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اینکه این کار انجام شود یا نه، در کدام ناحیه و با چه فاصلهای تکرار شود، با معاینه تعیین میشود. برای مقایسه این دو گزینه میتوانید مطلب بوتاکس یا نایتگارد برای فشردن دندانها و برای جزئیات این کار مطلب بوتاکس ماستر چیست را بخوانید.
چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کرد؟
اگر فشردن دندانها در روز با وجود چند هفته تمرین منظم آگاهی کم نمیشود یا یکی از موارد زیر وجود دارد، باید به دندانپزشک مراجعه کرد:
- شکستگی، ترک یا ساییدگی آشکار دندانها یا شکستن ترمیمها و روکشها
- دردی در فک، صورت، شقیقه یا جلوی گوش که برطرف نمیشود یا رفتهرفته بیشتر میشود
- محدودیت در باز کردن دهان، گیر کردن یا قفل شدن فک
- شک به اینکه فشردن هم در روز و هم در شب وجود دارد
- سردردهای مکرر
در معاینه، نشانههای ساییدگی دندانها، وضعیت عضلات جویدن، مفصل فک و ارتباط بایت ارزیابی میشود؛ در صورت نیاز تصویربرداری درخواست میشود. اگر نامرتبی دندانها یا اختلال بایت وجود داشته باشد، ارزیابی ارتودنسی نیز میتواند انجام شود. در کلینیک ما در Çankaya آنکارا میتوانیم به شکایت شما از فشردن دندانها گوش دهیم و رویکرد مناسب را با هم برنامهریزی کنیم؛ برای گرفتن نوبت از طریق صفحه تماس با ما در ارتباط باشید.
پیش از آمدن به معاینه، یادداشت کردن اینکه در چند روز گذشته شکایتهای شما در چه ساعتهایی بیشتر شده، چه داروهایی مصرف میکنید و مصرف روزانه کافئین شما چقدر است، ارزیابی را آسانتر میکند. فشردن دندانها در روز در بیشتر موارد مشکلی است که با تمرین درست آگاهی قابل کنترل است؛ اگر زود به آن پرداخته شود، پیشگیری از اثرهای ماندگاری که ممکن است روی دندانها و مفصل فک ایجاد شود، آسانتر است.
پرسشهای متداول
چه چیزی باعث فشردن دندانها در روز میشود؟
فشردن دندانها در روز بیشتر با استرس، اضطراب، کارهای نیازمند تمرکز زیاد و عادت مرتبط است. محرکهایی مانند کافئین و سیگار و برخی داروها نیز میتوانند این تمایل را بیشتر کنند. علتها در هر فرد با معاینه و شرح حال ارزیابی میشود.
آیا دندانها در حالت عادی باید به هم برسند؟
خیر، در حالت استراحت دندانها نباید به هم برسند. دندانها در حالت عادی فقط هنگام جویدن و بلعیدن برای مدت کوتاهی تماس دارند؛ در بقیه زمانها باید لبها بسته، دندانها از هم جدا و زبان روی سقف دهان باشد.
آیا فشردن دندانها در روز خودبهخود برطرف میشود؟
در برخی افراد با فروکش کردن دوره پراسترس ممکن است کم شود، اما اگر به عادت تبدیل شده باشد، اغلب تلاش آگاهانه لازم است. بازگشت منظم به وضعیت استراحت با کمک یادآورها، ظرف چند هفته در بیشتر افراد تفاوت محسوسی ایجاد میکند.
آیا برای فشردن دندانها در روز نایتگارد استفاده میشود؟
استفاده روزانه از نایتگارد در موارد محدود، مثلاً بهصورت کوتاهمدت برای محافظت از دندانها در ساعتهای کاری فشرده، ممکن است توصیه شود. در فشردن در بیداری، پایه درمان روشهای رفتاری است. اگر فشردن شبانه هم وجود داشته باشد، در درجه نخست نایتگارد شبانه در نظر گرفته میشود.
آیا برای فشردن دندانها در روز بوتاکس انجام میشود؟
اگر با وجود روشهای رفتاری، درد و کشیدگی عضلات فک ادامه داشته باشد، بوتاکس ماستر میتواند بهعنوان یک گزینه مورد بررسی قرار گیرد. بوتاکس قدرت عضله را موقتاً کم میکند، اما عادت را از بین نمیبرد؛ مناسب بودن آن با معاینه تعیین میشود.
برای فشردن دندانها به کدام پزشک مراجعه کنیم؟
برای مراجعه نخست، دندانپزشک مناسب است. در معاینه دندانها، عضلات جویدن و مفصل فک ارزیابی میشود؛ در صورت لزوم، ارزیابی تخصصیتر از نظر ارتودنسی یا مفصل فک برنامهریزی میشود.




