پاسخ کوتاه: قارچ لثه یا قارچ دهان (کاندیدیازیس دهانی) عفونتی است که با تکثیر بیش از حد قارچهای کاندیدا که بهطور طبیعی در دهان وجود دارند، ایجاد میشود. ممکن است باعث لکههای سفید پاکشدنی، قرمزی، سوزش و ترک در گوشههای دهان شود. استفاده از پروتز، آنتیبیوتیکها، کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، دیابت و خشکی دهان خطر را افزایش میدهند. درمان با داروهای ضدقارچی که پزشک توصیه میکند و برطرف کردن علت انجام میشود.
اگر روی زبان، سطح داخلی گونهها یا کام خود لکههای سفیدی دیدهاید که با پاک کردن، زیر آنها قرمز میماند، یا متوجه ترک در گوشههای دهان یا قرمزی و سوزش زیر پروتز خود شدهاید، ممکن است علت آن یک عفونت قارچی باشد. نام پزشکی این وضعیت که در میان مردم به قارچ لثه یا قارچ دهان معروف است، کاندیدیازیس دهانی است. این بیماری با تکثیر بیش از حد قارچهای گونه کاندیدا که بهطور طبیعی در دهان وجود دارند، بروز میکند. در این مقاله علتهای قارچ دهان، گروههای در معرض خطر، علائم، درمان و چگونگی پیشگیری از آن را بهویژه در کسانی که از پروتز یا الاینر و پلاک استفاده میکنند توضیح میدهیم.
قارچ دهان چیست؟
قارچ دهان (کاندیدیازیس دهانی) عفونتی است که در نتیجه بر هم خوردن تعادل و تکثیر بیش از حد قارچهای کاندیدا، بیشتر از گونه کاندیدا آلبیکنس، ایجاد میشود؛ قارچهایی که بهطور معمول بهصورت بیضرر در دهان وجود دارند. در دهان سالم، این قارچها توسط باکتریها و سیستم ایمنی کنترل میشوند. وقتی این تعادل بر هم بخورد، قارچها تکثیر میشوند و در بافتهای دهان عفونت ایجاد میکنند.
اگرچه عبارت «قارچ لثه» رایج است، عفونت فقط به لثهها محدود نیست؛ زبان، داخل گونه، کام، گوشههای لب و گلو نیز ممکن است درگیر شوند. قارچ دهان بهخودیخود اغلب بیماری جدیای نیست؛ اما چون ممکن است نشانه یک علت زمینهای باشد، باید آن را جدی گرفت.
قارچ دهان چند شکل بالینی شایع دارد:
- شکل پلاک سفید: لکههای سفید پاکشدنی به شکل شیر بریده یا کشک تازه روی زبان، داخل گونه و کام. با پاک کردن، ممکن است زیر آن سطحی قرمز و حساس باقی بماند.
- شکل قرمز (اریتماتوز): قرمزی و سوزش، بهویژه در کام و سطح بالایی زبان. ممکن است پس از مصرف طولانیمدت آنتیبیوتیک یا کورتیکواستروئید استنشاقی دیده شود.
- التهاب زیر پروتز: قرمزی در ناحیه کامی که پروتز متحرک روی آن قرار میگیرد و با حدود پروتز منطبق است.
- ترکهای گوشه لب: قرمزی، ترک و زخم در گوشههای دهان.
علتها و گروههای در معرض خطر
قارچ دهان در وضعیتهایی که سیستم ایمنی را تضعیف میکنند، تعادل میکروبی دهان را بر هم میزنند یا محیط مناسبی برای تکثیر قارچها ایجاد میکنند، بیشتر دیده میشود. مهمترین عوامل خطر عبارتاند از:
- استفاده از پروتز متحرک: بهویژه گذاشتن پروتز در شب و تمیز نکردن کافی آن، تکثیر قارچ زیر پروتز را آسانتر میکند.
- نوزادان و سالمندان: در نوزادان چون سیستم ایمنی هنوز در حال رشد است و در سالمندان به دلیل استفاده از پروتز و بیماریهای مزمن، بیشتر دیده میشود.
- مصرف آنتیبیوتیک: آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف با کاهش باکتریهای مفید دهان نیز ممکن است زمینه را برای تکثیر قارچها فراهم کنند.
- کورتیکواستروئیدهای استنشاقی: داروهای استنشاقی که در درمان آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) به کار میروند، ممکن است در دهان جمع شوند. شستشوی دهان با آب پس از استفاده این خطر را کاهش میدهد.
- دیابت: بهویژه اگر قند خون کنترل نشده باشد، خطر افزایش مییابد.
- خشکی دهان: وقتی اثر محافظتی بزاق کم شود، قارچها آسانتر تکثیر میشوند.
- وضعیتها و درمانهایی که ایمنی را سرکوب میکنند: شیمیدرمانی، پرتودرمانی سر و گردن، داروهایی که پس از پیوند عضو مصرف میشوند و بیماریهایی که سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار میدهند.
- مصرف سیگار و بهداشت ناکافی دهان.
علائم
شاخصترین علائم قارچ دهان لکههای سفید پاکشدنی، قرمزی داخل دهان، سوزش و تغییر حس چشایی است؛ در برخی افراد نیز علائم ممکن است بسیار خفیف باشد. علائمی که ممکن است دیده شوند عبارتاند از:
- لکههای سفید یا کرمرنگ روی زبان، داخل گونه، کام یا لثهها
- قرمزی، سوزش و احساس تلخی در داخل دهان
- حساسیتی که بهویژه با غذاهای تند و اسیدی بیشتر میشود
- احساس پنبه در دهان یا کاهش حس چشایی
- ترک و قرمزی در گوشههای دهان
- در کسانی که از پروتز استفاده میکنند، قرمزی و حساسیت زیر پروتز
- در نوزادان، امتناع از مکیدن و بیقراری
درد هنگام بلع یا احساس گیر کردن لقمه ممکن است مطرحکننده گسترش عفونت به گلو و مری باشد و به ارزیابی پزشک نیاز دارد. هر لکه سفیدی در داخل دهان قارچ نیست؛ لکههای سفید یا قرمزی که پاک نمیشوند، مدت طولانی برطرف نمیشوند یا سفتی دارند، حتماً باید معاینه شوند.
درمان
درمان قارچ دهان شامل از بین بردن عفونت با داروهای ضدقارچی و برطرف کردن علتی است که زمینه عفونت را فراهم کرده است. رویکرد درمان بر اساس وضعیت سلامت عمومی فرد و میزان گسترش عفونت تعیین میشود.
- تشخیص: در بیشتر موارد معاینه داخل دهان برای تشخیص کافی است. در صورت نیاز ممکن است از ضایعه نمونهبرداری سوابی شود و بررسی آزمایشگاهی انجام شود.
- داروهای ضدقارچی: در عفونتهای خفیف معمولاً از داروهایی به شکل ژل، سوسپانسیون یا قرص مکیدنی که در داخل دهان به کار میروند استفاده میشود. در عفونتهای گستردهتر یا مقاوم، پزشک ممکن است داروهای خوراکی توصیه کند. انتخاب دارو، مدت و نحوه مصرف آن فقط باید توسط پزشک تعیین شود؛ حتی اگر شکایتها برطرف شوند، درمان باید در تمام مدت توصیهشده ادامه یابد.
- رسیدگی به علت زمینهای: کنترل قند خون، به کار بردن تکنیک درست در استفاده از اسپری استنشاقی، درمان خشکی دهان و اصلاح پروتزهای نامناسب برای پیشگیری از عود اهمیت دارد.
- درمان پروتز: در کسانی که از پروتز استفاده میکنند، فقط درمان بافتهای دهان کافی نیست؛ پروتز نیز باید به شکل مناسب تمیز و ضدعفونی شود. در غیر این صورت عفونت ممکن است در مدت کوتاهی عود کند.
در قارچ دهانی که مکرر عود میکند یا به درمان پاسخ نمیدهد، ممکن است برای بررسی وجود وضعیتی که سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار میدهد، به پزشک مربوط ارجاع داده شود.
پیشگیری در کسانی که از پروتز و الاینر یا پلاک استفاده میکنند
مؤثرترین راه پیشگیری از قارچ دهان در کسانی که از پروتز و الاینر یا پلاک استفاده میکنند، تمیز کردن منظم روزانه این وسایل و استراحت دادن به بافتهای دهان است. سطح پروتزها و الاینرها ممکن است در سطح میکروسکوپی متخلخل باشد؛ قارچها و باکتریها با تشکیل لایه چسبندهای به نام بیوفیلم به این سطوح میچسبند.
برای کسانی که از پروتز متحرک استفاده میکنند
- پروتز خود را هر روز خارج کنید و با یک برس نرم پروتز، با آب و صابون یا پاککننده پروتز بشویید. خمیردندان معمولی ممکن است سطح پروتز را خط بیندازد.
- مگر اینکه دندانپزشک شما چیز دیگری بگوید، پروتز خود را شبها خارج کنید و به بافتهای دهان خود استراحت دهید.
- بهجای خشک رها کردن پروتز در طول شب، آن را به روشی که سازنده یا دندانپزشک شما توصیه میکند در ظرفی تمیز نگه دارید.
- لثهها، زبان و کام خود را با مسواک نرم بهآرامی تمیز کنید.
- جاافتادگی پروتز خود را در معاینات منظم ارزیابی کنید؛ پروتزهایی که فشار میآورند یا لق هستند ممکن است زمینهساز تحریک بافت و عفونت شوند.
برای کسانی که از الاینر شفاف و نایتگارد استفاده میکنند
- هر بار که الاینرها را خارج میکنید، آنها را با آب سرد یا ولرم آبکشی کنید؛ آب داغ ممکن است شکل الاینرها را تغییر دهد.
- پیش از گذاشتن الاینرها دندانهایتان را مسواک بزنید؛ مراقب باشید باقیمانده غذا زیر الاینر نماند.
- در حالی که الاینرها در دهان هستند، بهجز آب از مصرف نوشیدنیهای شیرین یا اسیدی پرهیز کنید.
- الاینرها را هر روز به روشی که دندانپزشک توصیه میکند تمیز کنید و وقتی از آنها استفاده نمیکنید، در جعبه نگهداری قرار دهید.
برای اطلاعات دقیق درباره تمیز کردن درست الاینرهای شفاف، میتوانید مقاله الاینر شفاف را چگونه تمیز کنیم را بخوانید. در کلینیک ما درمان با الاینر شفاف با سیستم Invisalign انجام میشود و مراقبت از الاینرها در آغاز درمان بهتفصیل توضیح داده میشود.
وقتی متوجه لکه سفیدی در داخل دهان میشوید
اگر لکههای سفید یا قرمزیهای دهان شما طی چند روز برطرف نمیشوند، مکرر عود میکنند یا هنگام استفاده از پروتز دچار سوزش و حساسیت میشوید، توصیه میشود معاینه شوید. در پلیکلینیک ما در Oran، Çankaya در آنکارا، بافتهای دهان و در صورت وجود، پروتز یا الاینرهای شما با هم ارزیابی میشوند؛ در موارد لازم به پزشک مربوط ارجاع داده میشوید.
پرسشهای متداول
آیا قارچ دهان مسری است؟
از آنجا که قارچهای کاندیدا بهطور طبیعی در دهان بیشتر افراد وجود دارند، قارچ دهان در میان بزرگسالان سالم معمولاً مسری تلقی نمیشود. اما در مادر شیرده ممکن است انتقال متقابل بین نوک پستان و دهان نوزاد رخ دهد. در این حالت توصیه میشود مادر و نوزاد با هم ارزیابی شوند.
آیا قارچ دهان خودبهخود برطرف میشود؟
در موارد خفیف که به علتی موقت مربوطاند، برای مثال پس از مصرف کوتاهمدت آنتیبیوتیک، علائم ممکن است خودبهخود کاهش یابند. اما در بیشتر موارد درمان با داروهای ضدقارچی و اصلاح علت زمینهای لازم است. برای لکههایی که طی چند روز برطرف نمیشوند، باید به پزشک مراجعه کرد.
از پروتز استفاده میکنم؛ برای اینکه دچار قارچ نشوم چه کنم؟
توصیه میشود پروتز خود را هر روز خارج کنید و با برس پروتز و پاککننده مناسب تمیز کنید، مگر اینکه دندانپزشک شما چیز دیگری بگوید شبها آن را خارج کنید و بافتهای دهان خود را نیز بهآرامی مسواک بزنید. کنترل منظم جاافتادگی پروتز نیز تحریک بافت و خطر عفونت را کاهش میدهد.
در کسانی که از اسپری استنشاقی استفاده میکنند، چگونه از قارچ دهان پیشگیری میشود؟
شستشوی دهان با آب و بیرون ریختن آن پس از استفاده از داروهای استنشاقی حاوی کورتیکواستروئید، تجمع دارو در دهان را کاهش میدهد. اگر پزشک شما مناسب بداند، استفاده از محفظه واسط (اسپیسر) نیز ممکن است مفید باشد. نباید داروی خود را خودسرانه قطع کنید.




