پاسخ کوتاه: دندانی که درمان ریشه آن خوب انجام شده و ترمیم روی آن بهدرستی صورت گرفته باشد، در بیشتر موارد میتواند سالهای طولانی، حتی مادامالعمر، در دهان بماند. طول عمر درمان ریشه به کیفیت پرکردگی کانال، نفوذناپذیر بودن پرکردگی یا روکش روی دندان، مقدار بافت باقیمانده دندان، بهداشت دهان و عادتهایی مانند فشردن دندانها بستگی دارد. در دندانهای عقب، روکش معمولاً خطر شکستن دندان را کم میکند.
درمان ریشه درمانی است که در آن عصب ملتهب یا عفونی دندان (پالپ) پاک میشود و کانالهای ریشه پر میشوند و به این ترتیب دندانی که ممکن بود کشیدن آن لازم شود حفظ میگردد. نخستین پرسش در ذهن بسیاری از کسانی که تصمیم به درمان میگیرند این است: این دندان چقدر دوام خواهد آورد؟ طول عمر درمان ریشه را نمیتوان با یک مدت ثابت بیان کرد؛ اما اکثریت بزرگی از دندانهای درمان ریشهشدهای که درست برنامهریزی و بهخوبی ترمیم شدهاند، سالهای طولانی بدون مشکل قابل استفادهاند. در این مقاله توضیح میدهیم دندان درمان ریشهشده چقدر میتواند دوام بیاورد، چه عواملی بر طول عمر آن اثر میگذارند، تصمیمهای مربوط به روکش و پست فایبر چگونه گرفته میشود و توصیههای مراقبتی چیست.
دندان درمان ریشهشده چقدر دوام میآورد؟
یک دندان درمان ریشهشده، وقتی شرایط مناسب فراهم باشد، اغلب سالهای طولانی و در بسیاری از افراد مادامالعمر در دهان میماند. مطالعات علمی نشان میدهند که در درمانهای ریشهای که خوب انجام شده و روی آنها بهدرستی بسته شده است، میزان موفقیت بالاست. اما هر دندان متفاوت است و طول عمر درمان را فقط عمل کانال تعیین نمیکند؛ ترمیمی که پس از آن انجام میشود و مراقبت دهان فرد نیز در آن نقش دارند.
در اینجا باید یک تمایز مهم قائل شد: «شکست خوردن» درمان ریشه و «از دست رفتن» دندان همیشه به یک معنا نیستند. در میان علل از دست رفتن دندانهای درمان ریشهشده، بیش از تکرار عفونت داخل کانال، شکستن دندان، پوسیدگیهای جدید و بیماریهای لثه جای دارند. به همین دلیل راه افزایش طول عمر درمان ریشه از حفظ کلیت دندان میگذرد.
در دوره نخست پس از درمان، فروکش کردن التهاب نوک ریشه و بازسازی استخوان زمان میبرد. بنابراین دندانپزشک، بهویژه در دندانهایی که پیش از درمان در نوک ریشه التهاب دیده شده است، میتواند با گرفتن رادیوگرافی کنترل در فاصلههای مشخص، روند بهبود را پایش کند. این پیگیری حتی در دندانی که بدون نشانه به نظر میرسد، امکان تشخیص زودهنگام یک مشکل احتمالی را فراهم میکند.
چه عواملی بر طول عمر درمان ریشه اثر میگذارند؟
مهمترین عواملی که طول عمر یک دندان درمان ریشهشده را تعیین میکنند عبارتاند از: کیفیت درمان ریشه، میزان خوب بسته شدن روی دندان، مقدار بافت سالم باقیمانده دندان و سلامت دهان.
- کیفیت درمان ریشه: پیدا شدن همه کانالها، تمیز و شکلدهی کامل آنها و پر شدن نفوذناپذیر تا نوک ریشه پایه موفقیت بلندمدت است.
- نفوذناپذیر بودن ترمیم بالایی: پس از درمان ریشه، روی دندان با پرکردگی یا روکش بسته میشود. اگر از لبههای این ترمیم نشت وجود داشته باشد، باکتریها میتوانند دوباره به کانالها برسند. نگه داشتن پرکردگی موقت برای مدت طولانی هم از این نظر پرخطر است.
- بافت باقیمانده دندان: در دندانهایی که بهدلیل پوسیدگی یا شکستگی مقدار زیادی از ساختار خود را از دست دادهاند، خطر شکستن بیشتر است.
- موقعیت دندان: دندانهای آسیاب بخش عمده نیروهای جویدن را تحمل میکنند؛ بنابراین پس از درمان ریشه به محافظت بیشتری نیاز دارند.
- سلامت لثه و استخوان: درمان ریشه هر قدر هم موفق باشد، اگر بافتهای نگهدارنده دندان بیمار شوند، ممکن است دندان از دست برود.
- فشردن و ساییدن دندانها: نیروهای شدید میتوانند خطر ترک و شکستگی را در دندانهای درمان ریشهشده بالا ببرند.
- ترکهای ریشه: ترکهای عمودی ریشه که همیشه با چشم یا در رادیوگرافی دیده نمیشوند، میتوانند بر پیشآگهی بلندمدت دندان اثر منفی بگذارند.
آیا پس از درمان ریشه روکش لازم است؟
در دندانهای عقب (آسیابهای کوچک و بزرگ)، پس از درمان ریشه در بیشتر موارد ترمیمی که کل سطح جویدن دندان را بپوشاند، یعنی روکش یا آنله، توصیه میشود؛ در دندانهای جلو اگر بافت باقیمانده کافی باشد، پرکردگی اغلب میتواند کافی باشد. این تصمیم بر اساس موقعیت دندان و مقدار بافت سالم باقیمانده گرفته میشود.
باور رایجی وجود دارد که دندانهای درمان ریشهشده «خشک میشوند» و به همین دلیل میشکنند. دلیل اصلی بیشتر این است که دندان پیش از آن بهدلیل پوسیدگی، شکستگی یا پرکردگیهای بزرگ مقدار قابل توجهی بافت از دست داده و دهانه دسترسی که برای درمان ریشه باز شده است. در دندانهای عقب، نیروهای جویدن برجستگیهای دندان را به طرفین فشار میدهند؛ روکش یا آنلهای که برجستگیها را میپوشاند، با پخش کردن این نیروها به کم شدن خطر دو نیم شدن دندان کمک میکند.
نکاتی که در تصمیم برای روکش در نظر گرفته میشوند اینهاست:
- موقعیت دندان در دهان و نیروی جویدنی که تحمل میکند،
- تعداد و ضخامت دیوارههای سالم باقیمانده دندان،
- وجود یا نبود ترک در دندان،
- عادت فشردن یا ساییدن دندانها در فرد،
- انتظارات زیبایی.
مهم است که پس از درمان ریشه، ترمیم دائمی بیش از حد به تأخیر نیفتد. در دندانهایی که مدت طولانی زیر پرکردگی موقت میمانند، هم خطر نشت و هم خطر شکستن بالا میرود.
پست فایبر چیست و چه زمانی استفاده میشود؟
پست فایبر میله نازکی ساختهشده از الیاف شیشه یا کوارتز است که در دندانهای درمان ریشهشدهای که مقدار زیادی از ساختار خود را از دست دادهاند، در بخشی از کانال ریشه قرار داده میشود تا پرکردگی یا روکشی که روی آن ساخته میشود بتواند بر آن تکیه کند. وقتی در بخش تاج دندان بافت کافی برای نگه داشتن ترمیم باقی نمانده باشد، استفاده میشود.
ویژگی مهم پست فایبر این است که انعطافپذیریاش نسبت به پستهای فلزی به بافت دندان نزدیکتر است. این ویژگی به توزیع متعادلتر نیروها به ریشه کمک میکند. چون به رنگ دندان نزدیک است، در دندانهای جلو از نظر زیبایی نیز مزیت دارد.
اما نکتهای هست که باید دانست: پست دندان را تقویت نمیکند؛ فقط سطحی برای تکیه کردن ترمیمی که روی آن ساخته میشود فراهم میکند. چون برای قرار دادن پست باید فضای اضافی داخل کانال آماده شود، اگر بافت کافی وجود داشته باشد از پست استفاده نمیشود. درباره استفاده از پست با ارزیابی بافت باقیمانده دندان تصمیم گرفته میشود. در ترمیمهای دارای پست، احاطه شدن بخشی از بافت سالم دندان توسط روکش (اثر ferrule) سهم مهمی در استحکام دندان دارد.
مراقبت از دندان درمان ریشهشده چگونه باید باشد؟
چون دندان درمان ریشهشده بافت عصبی ندارد، وقتی پوسیدگی پیشرفت میکند ممکن است با درد هشدار ندهد؛ بنابراین مراقبت و معاینه منظم آن دستکم به اندازه سایر دندانها اهمیت دارد. برای افزایش طول عمر درمان ریشه میتوانید به این توصیهها توجه کنید:
- روزی دو بار با خمیردندان فلورایددار مسواک بزنید و فضای بین دندانها را با نخ دندان یا مسواک بیندندانی تمیز کنید.
- پرکردگی یا روکش دائمی را در زمانی که دندانپزشک توصیه میکند انجام دهید؛ مدت طولانی با پرکردگی موقت منتظر نمانید.
- با دندان درمان ریشهشده از گاز زدن غذاهای بسیار سفت مانند یخ، هسته، استخوان یا آبنبات سفت خودداری کنید.
- اگر عادت فشردن یا ساییدن دندانها دارید به دندانپزشک خود بگویید؛ ممکن است نایتگارد توصیه شود.
- در معاینات منظم شرکت کنید؛ بهبود نوک ریشه دندان درمان ریشهشده، هر زمان لازم دیده شود، با رادیوگرافی پیگیری میشود.
- اگر در دندان درد، تورم، برآمدگی شبیه جوش در لثه یا حساسیت هنگام گاز زدن مشاهده کردید، بدون معطلی به دندانپزشک مراجعه کنید.
اگر پس از درمان ریشه مشکلی پیش بیاید، همیشه کشیدن دندان لازم نیست. بسته به وضعیت، گزینههایی مانند تکرار درمان ریشه یا جراحی نوک ریشه قابل بررسی است. برای پرسشهایتان درباره درمان ریشه و سایر درمانها میتوانید به صفحه پرسشهای متداول ما سر بزنید.
برای دندان درمان ریشهشده در آنکارا چه زمانی باید معاینه شد؟
اگر در دندانی که درمان ریشه شده است هنگام گاز زدن درد، تورم یا ترشح لثه مشاهده کردهاید، پرکردگیتان شکسته است یا مدت طولانی با پرکردگی موقت منتظر ماندهاید، انجام معاینه شانس حفظ دندان را بیشتر میکند. در پلیکلینیک ما در Park Oran Ofis در منطقه Çankaya، وضعیت دندانهای درمان ریشهشده شما با معاینه بالینی و رادیوگرافی ارزیابی میشود و گزینههای ترمیم یا بازدرمانی که لازم دیده میشود با شما برنامهریزی میگردد.
پرسشهای متداول
چرا دندان درمان ریشهشده تیره میشود؟
تغییر رنگ در دندانهای درمان ریشهشده میتواند بهدلیل تخریب بافت پالپ، خونریزی داخلی یا برخی مواد به کار رفته ایجاد شود. بهویژه در دندانهای جلو میتواند جلب توجه کند. بسته به وضعیت، رنگ را میتوان با سفید کردن داخل دندان، پرکردگی زیبایی یا روکش اصلاح کرد.
آیا دندان درمان ریشهشده دوباره درد میگیرد؟
چون در دندانی که درمان ریشه شده بافت عصبی وجود ندارد، حساسیت به سرما و گرما معمولاً حس نمیشود. اما اگر در بافتهای اطراف دندان التهاب ایجاد شود، ممکن است هنگام گاز زدن درد یا تورم وجود داشته باشد. در این حالت گزینههایی مانند تکرار درمان ریشه بررسی میشود.
آیا روکش کردن پس از درمان ریشه اجباری است؟
اجباری نیست، اما در دندانهای عقب در بیشتر موارد توصیه میشود. روکش یا آنله با پخش کردن نیروهای جویدن به کم کردن خطر شکستن دندان کمک میکند. در دندانهای جلو اگر بافت باقیمانده کافی باشد، پرکردگی اغلب میتواند کافی باشد.
آیا پست فایبر دندان را تقویت میکند؟
خیر، پست فایبر دندان را تقویت نمیکند. وظیفه آن فراهم کردن سطحی برای تکیه کردن پرکردگی یا روکش در دندانی است که مقدار زیادی از ساختار خود را از دست داده است. به همین دلیل فقط وقتی استفاده میشود که بافت باقیمانده دندان ناکافی باشد.




