پاسخ کوتاه: دندان موقت ترمیمی کوتاهمدت بر پایه آکریل یا کامپوزیت است که تا آماده شدن روکش، بریج یا دندان روی ایمپلنت دائمی استفاده میشود. از دندان تراشخورده محافظت میکند، به لثه شکل میدهد، از جابهجا شدن دندانها جلوگیری میکند و زیبایی را تأمین میکند. در مطب در همان جلسه یا در لابراتوار ساخته میشود. در روکشها معمولاً از چند روز تا چند هفته و در ایمپلنتها چند ماه استفاده میشود؛ باید از خوراکیهای چسبناک و سفت پرهیز کرد.
یکی از اصطلاحاتی که بیمارانِ دارای برنامه درمان روکش، بریج یا ایمپلنت زیاد میشنوند «موقت» است. دندان موقت که در فاصله زمانی تا آماده شدن ترمیم دائمی برای محافظت از دندانها، تأمین زیبایی و ممکن کردن جویدن استفاده میشود، بخش کوچک اما مهمی از درمان است. بسیاری از بیماران کنجکاوند بدانند دندان موقت چقدر مقاوم است، چگونه ساخته میشود و در این دوره به چه نکاتی باید توجه کنند. در این نوشته توضیح میدهیم دندان موقت چیست، در چه درمانهایی استفاده میشود، چگونه آماده میشود و در دوره استفاده به چه نکاتی باید توجه کرد.
دندان موقت چیست؟
دندان موقت ترمیمی کوتاهمدت است که تا آماده شدن روکش، بریج یا دندان روی ایمپلنت دائمی در دهان استفاده میشود و معمولاً از مواد بر پایه آکریل یا کامپوزیت ساخته میشود. در زبان عامیانه روکش موقت یا کراون موقت نیز نامیده میشود.
وظایف دندان موقت تنها به زیبایی محدود نیست:
- از دندان محافظت میکند: سطح دندانی که برای روکش تراش خورده، اگر باز بماند ممکن است به گرما، سرما و شیرینی حساس شود. دندان موقت این سطح را میپوشاند.
- به لثه شکل میدهد: به بهبود بافتهای لثه به شکلی متناسب با ترمیم دائمی کمک میکند.
- جای دندانها را حفظ میکند: از جابهجا شدن دندانهای مجاور و مقابل به سمت فضای دندان تراشخورده جلوگیری میکند.
- از جویدن و صحبت کردن پشتیبانی میکند: بهویژه در دندانهای جلو به اینکه گفتار تحت تأثیر قرار نگیرد کمک میکند.
- امکان امتحان کردن فراهم میکند: درباره شکل، طول و رنگ دندانهای جدید به بیمار و دندانپزشک دید میدهد. در صورت لزوم میتوان پیش از ترمیم دائمی اصلاحاتی انجام داد.
در چه درمانهایی استفاده میشود؟
دندان موقت را میتوان تقریباً در هر درمان پروتزی که برای آماده شدن ترمیم دائمی باید مدتی صبر کرد استفاده کرد. کاربردهای اصلی آن عبارتاند از:
درمانهای روکش و بریج
پس از آنکه دندانها برای روکش یا بریج تراش داده شدند و قالبگیری انجام شد، در زمانی که ترمیم دائمی در لابراتوار ساخته میشود، روکشهای موقت روی دندانهای تراشخورده نصب میشوند. این دوره معمولاً از چند روز تا چند هفته طول میکشد.
درمانهای ایمپلنت
برای جوش خوردن ایمپلنت با استخوان معمولاً چند ماه صبر میشود. در این دوره، بهویژه در ناحیه جلو، برای تأمین نیاز زیبایی ممکن است از دندان مصنوعی موقت متحرک یا در موارد مناسب از روکشهای موقتی که روی ایمپلنت نصب میشوند استفاده شود. روکشهای موقت روی ایمپلنت همچنین به شکلگیری لثه با ظاهری طبیعی کمک میکنند. اینکه کدام گزینه مناسب است، با توجه به ثبات ایمپلنت در استخوان و ویژگیهای ناحیه توسط دندانپزشک تعیین میشود.
لمینت و درمانهای زیبایی
در درمانهای لمینت (پرسلن ورقهای)، میتوان روی دندانهای جلوی تراشخورده لمینتهای موقت گذاشت. این موقتها به بیمار امکان میدهند لبخند جدید خود را پیش از درمان دائمی تجربه کند.
برنامههای درمانی طولانیمدت
در درمانهای گستردهای که ارتفاع بایت (فاصله عمودی فکها) تغییر داده میشود، در مواردی که پس از درمان لثه باید منتظر بهبود بافتها ماند یا در مواردی که ارزیابی مفصل فک لازم است، دندانهای موقت ممکن است ماهها استفاده شوند. در این حالت موقتهای طولانیمدتی که از مواد مقاومتر ساخته میشوند ترجیح داده میشوند.
دندان موقت چگونه ساخته میشود؟
دندانهای موقت یا در مطب و در حالی که بیمار روی صندلی نشسته مستقیماً آماده میشوند یا در لابراتوار از روی قالب ساخته میشوند. روش انتخابی بر اساس اینکه موقت تا چه مدت استفاده خواهد شد و انتظار زیبایی تعیین میشود.
ساخت مستقیم در مطب
- پیش از تراش دندان، از دندانهای موجود یا فرم دندانی برنامهریزیشده قالب گرفته میشود.
- دندان برای روکش تراش داده میشود.
- ماده دندان موقت درون قالب گرفتهشده ریخته و روی دندان تراشخورده قرار داده میشود.
- پس از سفت شدن ماده، خارج میشود، لبههایش اصلاح و پرداخت میشود.
- بایت کنترل میشود و دندان موقت با چسب موقت ویژهای که بهآسانی جدا میشود به دندان چسبانده میشود.
با این روش، دندان موقت در همان جلسه و در مدت کوتاهی آماده میشود.
ساخت در لابراتوار
در موقتهایی که مدت طولانی استفاده خواهند شد یا در ترمیمهای ناحیه جلو که انتظار زیبایی بالاست، دندانهای موقت ممکن است در لابراتوار از مواد مقاومتر و اغلب با روشهای طراحی و ساخت دیجیتال آماده شوند. این موقتها از نظر رنگ، شکل و استحکام ویژگیهای پیشرفتهتری دارند.
دندان موقت تا چه مدت استفاده میشود؟
مدت استفاده از دندان موقت به نوع درمان بستگی دارد؛ در روکشها و بریجها معمولاً از چند روز تا چند هفته و در درمانهای ایمپلنت ممکن است چند ماه طول بکشد. در بازسازیهای گسترده دهان این مدت ممکن است طولانیتر هم بشود.
دندانهای موقت همانطور که از نامشان پیداست برای استفاده کوتاهمدت طراحی شدهاند. چون از مواد نرمتری نسبت به ترمیمهای دائمی ساخته میشوند، ممکن است با گذشت زمان ساییده شوند، تغییر رنگ دهند و بشکنند. زیر موقتهایی که بسیار بیشتر از مدت پیشبینیشده توسط دندانپزشک استفاده شوند ممکن است پوسیدگی ایجاد شود، لثه ملتهب شود یا دندانها جابهجا شوند. از این رو مهم است نوبتهای ترمیم دائمی به تعویق نیفتند.
هنگام استفاده از دندان موقت به چه نکاتی باید توجه کرد؟
برای اینکه دندان موقت در جای خود محکم بماند، باید از خوراکیهای سفت و چسبناک پرهیز کرد، آن را درست تمیز کرد و در صورت بروز مشکل به دندانپزشک اطلاع داد. چون چسب موقت طوری طراحی شده که هنگام نصب ترمیم دائمی بهآسانی جدا شود، احتمال درآمدن دندان موقت از جای خود بیشتر از ترمیم دائمی است.
تغذیه
- از خوراکیهای چسبناک مانند آدامس، راحتالحلقوم و کارامل دوری کنید.
- آجیل با پوست سفت، یخ و آبنبات سفت را گاز نزنید.
- تا جایی که ممکن است با سمت مقابل بجوید.
- چای، قهوه و سیگار ممکن است باعث تغییر رنگ سریعتر دندان موقت شوند.
تمیز کردن
- دندان موقت و اطراف آن را با مسواک نرم و بهآرامی مسواک بزنید.
- هنگام استفاده از نخ دندان، به جای بالا کشیدن نخ، آن را از کنار دندانها بلغزانید و بیرون بیاورید؛ این کار از لق شدن دندان موقت جلوگیری میکند.
- خط لثه را تمیز نگه دارید؛ سلامت لثه در دوره موقت بر تطابق ترمیم دائمی اثر میگذارد.
اگر دندان موقت افتاد یا شکست
- دندان موقت را دور نیندازید؛ آن را تمیز کنید، در ظرفی نگه دارید و با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
- هرگز دندان موقت را با چسبهای خانگی نچسبانید؛ این محصولات ممکن است به دندان و لثه آسیب برسانند.
- هنگامی که دندان تراشخورده باز بماند ممکن است حساسیت ایجاد شود؛ از خوراکیهای داغ و سرد پرهیز کنید و هرچه زودتر نوبت بگیرید.
- اگر دندان موقت مدت طولانی گذاشته نشود، ممکن است دندانها جابهجا شوند و تطابق ترمیم دائمی مختل شود.
اگر دندان موقت لبه تیز دارد، در لثه درد یا تورم دارید یا هنگام بستن دهان احساس بلندی میکنید، توصیه میشود بدون منتظر ماندن برای نوبت بعدی به دندانپزشک خود اطلاع دهید. دیگر پرسشهای رایج درباره روند درمان را میتوانید در صفحه پرسشهای متداول ما بیابید.
تفاوتهای دندان موقت و دندان دائمی چیست؟
هرچند ترمیمهای موقت و دائمی شبیه به هم به نظر میرسند، از نظر ماده، استحکام و شیوه چسباندن متفاوتاند. روکشهای دائمی از مواد مقاومی مانند پرسلن، زیرکونیا یا گلاس سرامیک ساخته میشوند و با چسبهای دائمی نصب میشوند. دندانهای موقت اما سبکتر، نرمتر و بهگونهای طراحی شدهاند که آسانتر جدا شوند. تفاوتهایی در ضخامت، شکل یا رنگ که در دوره موقت حس میکنید، در ترمیم دائمی اصلاح میشوند؛ از این رو مفید است مشاهدات خود درباره دندان موقت را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.
برای مشکلات دندان موقت در آنکارا چه زمانی مراجعه کنیم؟
اگر دندان موقت شما از جایش درآمده، شکسته یا دندان زیر آن دچار درد و حساسیت شده است، توصیه میشود برای اینکه دندانها جابهجا نشوند، در مدت کوتاهی معاینه شوید. در پلیکلینیک ما در Oran دندان موقت شما را کنترل میکنیم و در صورت لزوم دوباره میچسبانیم یا تعویض میکنیم؛ برای گرفتن نوبت میتوانید از طریق صفحه تماس با ما در ارتباط باشید.
پرسشهای متداول
اگر دندان موقت افتاد چه کنم؟
دندان موقت را تمیز کنید و نگه دارید و هرچه زودتر به دندانپزشک خود مراجعه کنید. هرگز آن را با چسبهای خانگی نچسبانید؛ ممکن است به دندان و لثه آسیب برساند. اگر دندان مدت طولانی باز بماند ممکن است حساسیت ایجاد شود و دندانها جابهجا شوند.
آیا با دندان موقت میتوانم غذا بخورم؟
بله، با دندان موقت میتوان غذا خورد؛ اما باید از خوراکیهای چسبناک و سفت پرهیز کرد. در صورت امکان جویدن با سمت مقابل انجام شود. این اقدامات به جلوگیری از درآمدن و شکستن دندان موقت کمک میکند.
آیا دندان موقت همرنگ دندان دائمی است؟
سعی میشود رنگ دندانهای موقت نزدیک به رنگ دندانهای مجاور انتخاب شود، اما به دلیل تفاوت ماده ممکن است دقیقاً شبیه ترمیم دائمی دیده نشوند. با گذشت زمان ممکن است تغییر رنگ دهند. رنگ ترمیم دائمی جداگانه انتخاب و در مرحله امتحان کنترل میشود.
آیا درد در دندان زیر دندان موقت طبیعی است؟
در روزهای نخست پس از تراش دندان ممکن است حساسیت خفیفی وجود داشته باشد که بیشتر در مدت کوتاهی کاهش مییابد. اگر درد شدید، ضرباندار یا رو به افزایش یا تورم وجود دارد، باید به دندانپزشک مراجعه کرد. این وضعیت ممکن است نیازمند ارزیابی دندان باشد.




